MELİSA
Her türden huzursuzluk ve sıkıntıyı giderir, ferahlık verir. 

 Ballıbaba ile akraba, çok dallı beyaz çiçekli, otsu bir bitkidir. İstanbul çevresinde, Bursa'da, Ege ve Akdeniz Bölgesinde yetişir. Limon gibi kokar. Beyaz çiçekler açar, ince yumuşak tüylü yaprakları vardır. 

    Oğul otu, ya da limon otu da denen melisanın en şifalı yanı başta migren, başağrısı, hafıza zayıflığı, melankoli, sinir krizleri, hatta sara'ya iyi gelmesidir. Baş dönmelerini, kulak vınlamalarını geçirir. Ruhen çöküntü halinde olanların kendilerini toparlamalarına yardımcı olur. Bayılmaları önler. 

    Bir başka özelliği, mideyi güçlendirmesi, sindirim bozukluklarını gidermesi, mide ve bağırsakta biriken gazların atılmasını sağlamasıdır. Antiseptik özelliği olan Melisanın Taşikardi hastalığında iyi netice verdiği söylenmektedir. 

    Melisa, kadınlarda ay başı ağrılarını keser, kanamaları düzene sokar. Huzursuzluk ve sıkıntıları gidererek, huzur ve sükunet verir. Ayrıca hafızası zayıflamış kimselerin. kendilerini toparlamalarına yardımcı olur. 

    Midesinden şikayetçi olanlar, özellikle ülserliler melisa almamalı, eğer gerekiyorsa çok az miktarda almaya bakmalıdırlar. 

    Eskiler, melisanın uzun yaşamaya yardım ettiğine inanırlardı ki bugün hekimlikte bunun doğruluğu tespit edilmiştir. Çünkü melisa insanları bunalımdan kurtarmaktadır. 

NASIL KULLANILIR

   Bir bardak iyice kaynamış suya bir tatlı kaşığı kadar melisa konur, karıştırılır, sonra 10-15 dakika kadar dinlendirilir. Öğle ve akşam yemeklerinden sonra birer fincan içilirse büyük yararı görülür. Toz halinde melisa etlere ekilir, tazesi zevke göre çorbalara konur.